Of Mice and Men (1992) - Modified from True Vision fps 23.976216, runtime 1:50:46
มาเร็ว
เร็วเข้า วิ่งต่อไป
มาเร็ว
หาต่อไป
หมอบลง
เก่งมาก ๆ ดมให้เจอ
เก็บมาเร็ว ๆ
มานี่เร็ว มานี่สิ
เลนนี่
ย่อตัวลง
เร็วเข้า
ขึ้นไปบนนั้น
- จอร์จ - อะไร
เราจะไปไหนกันเหรอ
ไปจากที่นี่
ฉันเปียกไปหมดแล้ว
ถอดเสื้อนายออก เร็วเข้า Come on.
เร็วเข้า
นอนลงแล้วพักซะ.
จอร์จ
นอนได้แล้ว เลนนี่
ฉันกำลังนอนอยู่ไง จอร์จ
สำนักงานจัดหางาน
- จอร์จ เราจะไปไหนกัน - เราจะไปทำงานในไร่
"โซลิแดด"
ลงไปได้แล้ว
จอร์จ ตื่นได้แล้ว
ที่นี่เมืองโซลิแดด
เราจะไปไร่ไทเลอร์
พวกนายต้องลงตรงนี้ ไร่อยู่บนถนนนี่
- อีกไกลไหม? -ไปตามถนนสักช่วงหนึ่ง.
- อยู่ไหนเนี่ย - จอร์จ
- ว่าไง - เราจะไปไหนกัน
ปัดโธ่ ไอ้บ้านี่
ฉันลืมนี่ ฉันพยายามแล้ว แต่ก็ลืมอีก
ฉันใช้เวลาทั้งหมดคอยบอกนาย แล้วนายลืมเนี่ยนะ
ฉันจำเรื่องกระต่ายได้นะ
ไอ้กระต่ายบ้า นายจำได้แค่นี้เหรอไง
ฟังนะ คราวนี้อย่าลืมอีกล่ะ เราสมัครงานที่เมอร์เรย์ แอนด์ เรดีส์
- แล้วก็ได้บัตรทำงานกับตั๋วรถ - ตอนนี้ฉันจำได้แล้ว
จอร์จ ฉันไม่มีบัตรนี่ ทำหายแน่เลย
นายไม่มีหรอก ฉันเก็บไว้ทั้งสองใบ คิดว่าฉันจะบอมให้นายพกบัตรทำงานเหรอ
ฉันคิดว่ามันอยู่ในกระเป๋าฉัน
นายเอาอะไรออกมาจากกระเป๋าน่ะ
ไม่มีอะไรในกระเป๋าหรอก จอร์จ
ฉันรู้ นายเอามาไว้ในมือแล้ว ถืออะไรอยู่
หนูของฉัน
แต่ฉันไม่ได้ฆ่ามันจริง ๆ นะ ฉันเจอตอนมันตายแล้ว
พระเจ้า!
- ทิ้งมันไว้ที่นี่ - ขอฉันเก็บมันไว้เถอะ
ทิ้งมันไว้ที่นี่. นายจะเอาหนูตายไปทำอะไร
ฉันอยากลูบมันตอนเดิน
นายจะไม่ได้ลูบหนูตัวไหนทั้งนั้น ตอนเดินกับฉัน
นายจะเอาหนูนั่นมาให้ฉัน หรือจะให้ฉันตีนาย
เอามานี่
สะอื้นอย่างกับเด็กเลย ผู้ชายตัวโตอย่างนายเนี่ย
เลนนี่ ฉันไม่ได้ทิ้งมัน เพราะใจร้ายนะ
หนูนั่นตายแล้ว เลนนี่
หาตัวใหม่ที่ยังเป็น ๆ อยู่สิ แล้วฉันจะให้นายเลี้ยงสักพัก
ฉันไม่รู้ว่าจะหาตัวอื่นได้ที่ไหนอีก
คุณผู้หญิงเคยให้ฉันเลี้ยงบ้าง แต่คุณผู้หญิ่งไม่ได้อยู่นี่แล้ว
คุณผู้หญิงเหรอ
นายจำไม่ได้ว่าคุณผู้หญิงนั้นเป็นใครเหรอ
ป้าคลาร่าไง เธอไม่ให้หนูนายแล้ว
นายเล่นแรงเกินไป หนูเลยตาย
ฉันจะบอกนายให้นะ
ถ้ามีโอกาส ฉันจะหาลูกหมามาให้
ดีกว่าหนูอีก
จะได้ลูบแรง ๆ ได้ไง
โอเคมั้ย
หืม
เฮ้ย
เฮ้ย เฮ้ย
ไอ้ลูกหมาเอ๊ย
นายพูดว่าอะไรนะ จอร์จ
ฉันพูดว่าไอ้ลูกหมา
ไอ้คนขับนั่นโกหกเรา มันขี้เกียจขับไปจอดที่ไร่
- ไอ้ลูกหมาเอ๊ย - ไอ้ลูกหมา
ให้ตาย จอร์จ ฉันพูดม้นด้วย
- ใช่ ฉันได้ยิน - จอร์จ เราไม่ควรพูดคำนั้นนะ
ทำไมล่ะ
ป้าคลาร่า ไม่ชอบ
ก็เธอตายไปแล้วนี่
เลนนี่
อย่าดื่มมากไป
เฮ้
ยอดไปเลย จอร์จ นายลองดื่มดูสักอึกสิ อึกใหญ่ ๆ เลย
ที่นี่ดูดีนะ
ฉันว่า เราพักกันสักคืน แล้วค่อยไปที่ไร่พรุ่งนี้
เราจะไม่กินข้าวเย็นกันเหรอ
กินสิ ฉันมีถั่วสามกระป๋องในห่อผ้า
ฉันชอบถั่วใส่ซอสมะเขือเทศ
ฉันชอบถั่วใส่ซอสมะเขือเทศ....
เราไม่มีหรอก
ไปหาไม้มา เราจะได้ก่อไฟกัน
- เรามีถั่วพอสำหรับสี่คนเลย - ฉันชอบแบบที่ใส่ซอสมะเขือเทศ
เราไม่มี
ปัดโธ่โว้ย
อะไรที่เราไม่มี นายก็จะเอา
จอร์จ?
- จะเอาอะไร - จอร์จ ฉันล้อเล่น
ไม่เอาซอสมะเขือเทศก็ได้
ถ้าที่นี่มี นายคงได้กิน
จอร์จ ฉันจะไม่กินซอสมะเขือเทศ
ฉันยกให้นายหมดเลย แล้วนาย... ก็เอาไปใส่ถั่วของนาย
ฉันจะไม่แตะเลย
ทุกครั้งที่ฉันคิดถึง เวลาที่ฉันควรจะได้มี ถ้าไม่มีนาย... ฉันจะบ้าไปเลย
ไม่เคยได้อยู่อย่างสงบ
ถ้าฉันอยู่คนเดียว ก็คงสบาย
ฉันคงมีอาชีพ มีงานทำ ไม่มีปัญหาอะไร
สิ้นเดือนก็เอาเงิน 50 เหรียญของฉัน
เข้าเมืองไปซื้อของที่อยากได้
คงอยู่ในซ่องทั้งคืน
แล้วตอนนี้ฉันมีอะไร
ฉันมีนาย
นายทำงานที่ไหนก็ไม่ยืด ฉันเลยตกงานทุกที
ทำให้ฉันต้องเดินทางไปทั่วทุกสารทิศ
นั่นยังไม่แย่ที่สุดนะ
นายชอบก่อเรื่องทำตัวแย่ตลอด ฉันต้องพานายหนีทุกที
ไอ้บ้าเอ๊ย ทำให้ฉันเดือดร้อนตลอดเวลา
อยากให้ฉันไปแล้วทิ้งนายไว้มั้ย
นายจะไปไหนล่เ
ฉันจะไป...
ไปอยู่บนภูเขานั่น หาถ้ำสักถ้ำ
เหรอ แล้วนายจะกินยังไง
นายไม่มีปัญญาพอ จะหาอะไรกินหรอก
ฉันหาได้ ฉันไม่ต้องการอาหารอร่อย แบบนี้กับซอสมะเขือเทศหรอก
จอร์จ ถ้านายไม่ต้องการฉัน ฉันก็จะขึ้นเขาและหาถ้ำอยู่
แล้วฉันก็จะไม่ถูกแย่งหนูไปด้วย
ให้ตายสิ ป้าคลาร่าคงไม่อยาก ให้นายวิ่งหนีไปคนเดียวแน่ ๆ
นี่
ไปหาไม้มา เราจะได้ก่อไฟก่อนมืด
- จอร์จ - อะไร
เล่าเรื่องให้ฟังหน่อย เหมือนที่นายเคยเล่าน่ะ
- เรื่องอะไร - เรื่อง...
- เรื่องกระต่าย - คืนนี้ไม่เล่า
เอาน่า เหมือนที่นายเคยเล่าไง นะ ๆ
คงถูกใจล่ะสิ ใช่มั้ย
ก็ได้
ฉันจะเล่า
คนแบบพวกเราที่ทำงานตามไร่ เป็นคนที่เหงาที่สุดในโลก
พวกเขาไม่มีครอบครัว ไม่มีถิ่นฐานแน่นอน
- และพวกเขาไม่มีเป้าหมายในชีวิต - แต่ไม่ใช่เรานะ เล่าเรื่องของเราสิ
เราไม่เหมือนพวกนั้น เรามีอนาคต
เรามีคนให้พูดคุย คนที่เขาสนใจเรา
ถ้าคนพวกนั้นถูกจับเข้าคุก ก็จะเน่าตายไปโดยไม่มีใครสน
แต่ไม่ใช่เรา จอร์จ, เพราะว่าฉัน...
มีนายคอยดูแล นายก็มีฉันคอยดูแล
จอร์จ แล้วไงต่อล่ะ
โอเค
สักวันหนึ่ง...
เราจะมีบ้านเล็ก ๆ และที่ดินสองเอเคอร์
- มีวัว หมูและไก่ - หมูและไก่...
จะมีชีวิตที่สบาย มีกระต่ายด้วย
มีกระต่ายด้วย
- บอกซิว่าเรามีอะไรอยู่ในสวนบ้าง - โอเค
แล้วก็เรื่องกระต่ายในฤดูหนาว... เรื่องเตาและ...
- ความหนของครีมบนนม - ใช่
- เอาเลย จอร์จ เล่าเลย - ทำไมนายไม่เล่าเอง นายก็รู้หมดแล้ว
ไม่นะ จอร์จ ฉันเล่าแล้วมันไม่เหมือนกัน
มันไม่เหมือนกัน
เล่าสิว่าฉันต้องเลี้ยงกระต่ายยังไง
เราจะมีสวนผักใหญ่ มีคอกกระต่าย
- ตรงที่ราบจะทำเป็นทุ่งอัลฟัลฟ่า. - ...ต้นอัลฟัลฟ่าให้กระต่าย
- และฉันต้องดูแลพวกกระต่าย - ใช่ นายต้องดูและกระต่าย
ตอนที่ฝนตกในฤดูหนาว
เราจะไม่ไปทำงาน
เราจะจุดไฟเตาผิง แล้วนั่งตรงนั้น...
ฟังเสียงสายฝน
เลนนี่ ฉันอยากให้นายมองไปรอบ ๆ นะ
ถ้าเกิดมีเรื่องขึ้นมา ฉันอยากให้นายมาตรงนี้
- แล้วซ่อนอยู่ในพุ่มไม้ตรงนั้น - ซ่อนในพุ่มไม้
ซ่อนอยู่จนกว่าฉันจะมาหานาย จำได้ใช่มั้ย
แน่นอน จอร์จ ซ่อนอยู่ในพุ่มไม้จนกว่านายจะมา
แต่ถ้านายไปก่อเรื่อง ฉันจะไม่ให้นายเลี้ยงกระต่าย
ฉันจะไม่ไปก่อเรื่องอะไรทั้งนั้น
โอเค
ฉันจำได้ สาบานกับพระเจ้าเลย
นอนพักกันเถอะ
ดีจังที่ได้นอนที่นี่
ได้มองใบไม้บนนั้น
จอร์จ
จะเอาอะไร
ฉันว่าน่าจะเลี้ยงกระต่ายหลายสีนะ
แน่นอน
กระต่ายสีแดง กระต่ายสีน้ำเงิน และกระต่ายสีเขียว
"ไร่ไทเลอร์"
- อย่าไปยุ่งกับพวกมัน - เงียบนะ เจ้าพวกหมา ให้ตายสิ
เงียบนะ
หุบปาก สไมล์ลีย์ หุบปาก สไมล์ลีย์ หมอบลง
- นายสองคนหาอะไรอยู่รึเปล่า - เรามาทำงานที่นี่
- เจ้านายอยู่ที่ไหน - เขาอยู่ที่บ้านไร่ข้างบน
ฉันชื่อแคนดี้ . มาสิ ฉันจะพาไป
เขาคิดว่าพวกนายจะมาเมื่อคืนนี้
เขาโกรธมากที่นายไม่มาทำงานเมื่อเช้า
เขาเดินเข้ามาตอนเรากินข้าวเช้า
พูดว่า "ไอ้บ้า มันไปมุดหัวอยู่ที่ไหน"
แล้วเขาก็พาลใส่คนเลี้ยงม้า คนเลี้ยงม้าเป็นนิโกร
อ้อ! อยู่นั่นไง
เขาหลังค่อมเพราะเคยถูกม้าเตะ
เจ้านายระบายอารมณ์ใส่เขา ทุกทีที่โมโห
แต่เจ้าคนเลี้ยงม้า....
ไม่เคยถือสาเรื่องนั้นเลย
ที่ทำงานของเจ้านายอยู่ในนี้แหละ
เข้ามาได้
คนพวกนี้เพิ่งมาถึงครับ
ฉันเขียนไปหาเมอร์เรย์ แอนด์ เรดีส์ ขอให้คนสองคนมาทำงานเช้านี้
ใบทำงานของพวกนายอยู่ไหน
ของฉันอยู่ในนั้นรึเปล่า
ไม่ใช่ความผิดเมอร์เรย์ แอนด์ เรดีส์
นี่เขียนว่าพวกนายพร้อมทำงานเช้านี้
คนขับรถเมล์โกหกเรา เราต้องเดินมาสิบไมล์
ฉันไม่สนเรื่องนั้น
- นายชื่ออะไร - จอร์จ มิลตัน
- แล้วนายล่ะ - เขาชื่อเลนนี่ สมอลล์
- นายสองคนเคยทำงานที่ไหนมา - แถวเมืองวี้ด
- แล้วนายล่ะ - ใช่ เขาด้วย
เขาไม่ใช่พวกช่างพูดใช่มั้ย
ไม่ครับ. แต่เป็นคนงานที่ดีสุด ๆ แข็งแรงอย่างกับวัว
แข็งแรงอย่างกับวัวเหรอ
เขาทำงานได้ทุกอย่างที่คุณสั่ง
ถลกหนังเก่ง แบกกระสอบธัญพืชได้ ขับรถไถนาก็ได้
ขับรถไถนา
ผมไม่ได้บอกว่าเขาฉลาด
แต่เขา... เขาเป็นคนงานที่ดีสุด ๆ เลย
นายกำลังขายอะไรอยู่เนี่ย
นายได้ประโยชน์อะไรจากชายคนนี้
นายจะแย่งค่าแรงของมันรึเปล่า
ไม่มีทาง
เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องผม ผมบอกแม่เขาไว้ว่าจะดูแลเขา
เขาถูกม้าเตะที่หัวตอนเด็ก
ก็ได้
แต่อย่าก่อเรื่องอะไร ให้ฉันก็แล้วกัน
เดี๋ยวไปทำงานกับกลุ่มธัญพืชหลังอาหารเย็น
ฉันไม่ได้โดนม้าเตะที่หัวนะ จอร์จ
คงดีชะมัดถ้านายโดน คงช่วยทุกคน ให้พ้นจากปัญหาต่าง ๆ ได้เยอะ
นายบอกว่าฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องนาย
โกหกน่ะ ถ้าฉันเป็นญาตินาย คงยิงตัวตายแล้ว
มาเร็ว ฉันจะพานายไปที่พักคนงาน
มาเร็ว หนุ่ม ๆ มาเร็ว
มาเร็ว ๆ นายเอาเตียงสองหลังนี่ไป
หมานี่แก่มากเลย
ใช่
และมันก็กำลังแก่ลง ฉันเลี้ยงมันตั้งแต่ยังเป็นลูกหมา
มันเป็นหมาเลี้ยงแกะที่เก่งมาก ตอนยังหนุ่ม
นี่... นี่มันอะไรกัน
เขียนว่ามีฤทธิ์ฆ่าหมัด... แมลงสาบและแมลงต่าง ๆ
ลุงยกเตียงบ้าอะไรให้เราเนี่ย
รอเดี๋ยวนะ พ่อหนุ่ม รอก่อน
ให้ฉันดูก่อนว่าพวกนายกำลังพูดเรื่องอะไร
ใช่ ฉันจำได้แล้ว
คนสุดท้ายที่ใช้เตียงนี้เป็นช่างตีเหล็ก
เขาหยอดเจ้านี่ไปทั่ว แม้ว่าจะไม่มีแมลงเลยก็ตาม
เขาเคยใช้ล้างมือหลังกินข้าวด้วยซ้ำ
แคนดี้!
- เห็นพ่อฉันมั้ย - ครับ เขาอยู่ที่บ้าน
- พวกนายเป็นคนงานใหม่ที่พ่อรออยู่สินะ - ครับ เราเพิ่งมาถึง
- ให้ไอ้ตัวโตพูด - คิดว่าเขาคงจะไม่อยากพูด
แล้วนายมายุ่งอะไรด้วย
เราเดินทางมาด้วยกัน
- อย่างนั้นสินะ - ครับ
และนายก็ไม่ยอมให้เจ้าตัวโตพูด ใช่มั้ย
เราเพิ่งมาถึง
คราวหน้าหัดตอบซะ เวลามีคนพูดด้วย
อะไรเนี่ย เลนนี่ไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย
นั่นลูกชายเจ้านาย เคอร์ลี่เชี่ยวชาญการใช้หมัด
- ขึ้นชกมาหลายเวทีแล้ว - แล้วเขามาหาเรื่องอะไรเลนนี่
ฉันจะบอกนายให้นะ
เคอร์ลีย์เหมือน ผู้ชายตัวเล็กส่วนใหญ่
เกลียดพวกตัวโต... เหมือนกับว่าเขาโมโห เพราะเขาไม่ใชผู้ชายตัวโต
เขาไม่ควรเข้าใจผิดเกี่ยวกับเลนนี่
เลนนี่ไม่โดนเคี้ยวง่าย ๆ หรอก. เคอร์ลี่อาจเจ็บตัวได้ ถ้ามาหาเรื่องเลนนี่
เหรอ
มานี่สิ ฉันจะให้นายดูอะไร มาเร็ว
มาเร็ว, มาสิ ๆ ฉันอยากให้นายดูอะไรหน่อย
- นายเห็นถุงมือที่มือซ้ายของเขามั้ย - เห็น
- ในถุงมือนั่นมีครีมทาผิวเต็มไปหมด - เพื่ออะไร
เคอร์ลีย์บอกว่า จะเก็บมือข้างนั้นให้นุ่มเพื่อภรรยาเขา
เป็นเรื่องที่น่าเล่าให้ฟังมากเลยนะ
มาเร็ว ไอ้หนู มาสิ
เลนนี่
- ฟังนะ เห็นหมอนั่นมั้ย - เห็น
- คนที่เข้ามาเมื่อกี้ - เห็น
เขาคิดว่าเขาทำให้นายกลัวได้ เขาจะจัดการกับนายทันทีที่มีโอกาส
จอร์จ ฉันไม่อยากมีเรื่อง อย่าให้เขามารังแกฉันนะ
พยายามอยู่ห่างจากเขาไว้นะ
ถ้าเขามาที่บ้านพักคนงานอีก นายก็หลบไปที่อีกด้านหนึ่งของห้องซะ
จอร์จ นายไม่ได้โมโหฉันใช่มั้ย
ไม่ เลนนี่ ฉันไม่ได้โมโห พยายามอยู่ห่างเจ้าเคอร์ลีย์ไว้ อย่าให้มันล่อนายมาตกหลุมพราง
แน่นอน ฉันไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ
ถ้ามีเรื่อง นายจำที่ฉันบอกนายได้ใช่มั้ย
ถ้ามีเรื่องจะไม่ได้เลี้ยงกระต่าย
ไม่ใช่อันนั้น
จำที่ ๆ เรานอนเมื่อคืน ข้างแม่น้ำได้มั้ย
ฉันตามหาเคอร์ลีย์อยู่
เขาอยู่ที่นี่เมื่อนาทีที่แล้ว แต่เขาไปแล้ว
โอ้
บางทีเคอร์ลีย์ก็อยู่ในนี้นะ
เขาไม่อยู่แล้ว
ถ้าเขาไม่อยู่ ฉันคงต้องไปหาที่อื่นซะแล้ว
ถ้าเจอเขา ผมจะบอกว่าคุณตามหาเขาอยู่
ไม่มีใครว่าอะไรหรอกนะ ถ้าอยากมอง
ไปก่อนนะ
- เธอสวยจัง - เลนนี่...
- นายไม่คิดว่า เธอสวยบ้างเหรอ - ฟังนะ ไอ้บ้าเอ้ย
- อย่ามองเธอเด็ดขาด - แต่...
ฉันไม่สนว่าเธอจะพูดหรือทำอะไร เธอคือหลุมพรางดี ๆ นี่เอง
แต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยะ
ไม่ แต่ตอนที่่เธอกวาดขาไปรอบ ๆ นายก็ไม่ได้มองไปทางอื่นเลย
อยู่ห่างเธอเอาไว้
ฉันไม่ชอบที่นี่เลย
- นายมาใหม่เหรอ - ใช่
ฉันสลิม นายอยู่ในทีมของฉัน
ฉันจอร์จ มิลตัน นี่ เลนนี่ สมอลล์
- นายสองคนเดินทางด้วยกันเหรอ - ใช่
ไม่ค่อยมีคนเดินทางร่วมกัน ฉันไม่รู้หรอกว่าทำไม
บางทีคนทุกคนในโลกบูดเบี้ยวใบนี้ ต่างหวาดระแวงซึ่งกันและกัน
อาจจะ
เคยขนข้าวบาร์เลย์มาก่อนมั้ย
แน่นอน ฉันไม่มีอะไรจะบ่นหรอก แต่ เลนนี่แข็งแรงอย่างกับวัว
ดีเลย
ฉันมีวัยรุ่นอยู่ในทีมคู่หนึ่ง, มันไม่รู้ว่าอันไหนคือ กระสอบบาร์เลย์
พวกนี้เพิ่งมา
ขอถามหน่อยนะ สลิม หมานายคลอดลูกออกมากี่ตัว
มันออกลูกมาแปดตัว ฉันกดน้ำตายไปสี่ตัวหลังคลอด
มันคงเลี้ยงลูกไม่ไหว ฉันเลยเก็บตัวใหญ่ ๆ ไว้
หมาของแคนดี้แก่ ใช้การไม่ได้
นายน่าจะให้แคนดี้ยิงหมานั่นทิ้ง แล้วเอาลูกหมาให้เขาสักตัว
ถามเขาสิว่า ขอลูกหมาสักตัวได้มั้ย
เดี๋ยวถามให้ ไม่ต้องห่วง
เร็ว ขึ้นมา
วันนี้นายทำงานได้ดีจริง ๆ เลนนี่
ทำได้ดีจริง ๆ
ฉันจะถามให้
- สลิม - ไง
จอร์จ ฉันขอตัวสีขาวนี้ได้มั้ย
ถ้านั่นเป็นตัวที่นายอยากได้
ให้เขาอยู่กอดมันสักพักได้มั้ย
ได้สิ
เลนนี่ นายยังเอาลูกหมาไปไม่ได้นะ
- มันเล็กเกินไปที่จะหย่านมแม่ - ฉันไม่ทำหรอก จอร์จ
มาสิ
เก่งมาก เย็นไว้
- วันนี้ได้คุยกันรึเปล่า - เขาไม่คุย มัวยุ่งอยู่กับงาน
- มันเป็นคนงานที่ดีมั้ย - ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยมีมา
- แล้วคู่หูของมันล่ะ - ทำไมเหรอ
มันเป็นคนงานที่ดีรึเปล่า พ่อฉันอยากรู้
ครับ เขาเป็นคนงานที่ดี
ไปเร็ว
มานี่ ไวโอเล็ต มาเร็ว สาวน้อย
จอร์จ ล่อตัวนี้ขาเจ็บ จูงมันไปทีคอก
- แล้่วบอกครุกส์ให้หาตัวใหม่มา - ได้เลย มานี่เร็ว
- ไปเร็ว สาวน้อย
ไปเดี๋ยวนี้เลย
เจค
มาเร็ว มา
ไปเร็ว เร็วเข้า
มาเร็ว ๆ
มาเร็ว
ครุกส์
ให้ฉันช่วยอะไรมั้ย
ไม่
ผมมาหาครุกส์ ล่อตัวนี้ขาเจ็บ
เขาไม่อยู่
ไม่มีใครอยู่ที่นี่ นอกจากฉัน
แล้วก็นาย
วันนี้ฉันขี้เกียจมาก ๆ
นายเป็นมั้ย
ไม่
ฉันงีบตรงนี้เลยก็ได้นะ
โรงนานี้เย็นและเงียบดี
ทุกคนทำงานอยู่ในทุ่งกลางแดด
เราอยู่ในโรงนาที่เย็นฉ่ำ
ฉันเจ็บเท้าเหมือนกันนะ
เมื่อคืนฉันโมโหเคอร์ลีย์ เลยเตะเขา แต่พลาดไปโดนเก้าอี้แทน
เลิกยุ่งกับเจ้าล่อแก่นั่น แล้วคุยกับฉัน
นายมาไกลมั้ย
ก็ค่อนข้างไกล
ที่ว่าไกลน่ะไกลแค่ไหน
นายมาจากเมืองอะไร
คุณคงไม่รู้จักหรอก ถ้าผมบอกไป
มีแฟนที่นั่นมั้ย
ไม่
นายเคยมีแฟนมั้ย
ไม่
ไม่เคยมีแฟนเหรอ
ไม่
ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
คนหล่อ ๆ อย่างนาย น่าจะมีแฟนเป็นล้านคนเลย
นายชื่อจอร์จ ใช่มั้ย
- มาทำบ้าอะไรที่นี่ - เปล่านี่ แค่เข้ามาหลบร้อนในโรงนาน
- ฉันไม่ได้พูดกับเธอ - แล้วคุณพูดกับใคร
- ฉันพูดกับมัน - เขาชื่อ จอร์จ
ฉันรู้ว่ามันชื่ออะไร
นายมาทำอะไรที่นี่
- ทำธุระส่วนตัวของผม - งั้นเหรอ
คนสุดท้ายที่ฉันเจอในโรงนาก็ทำธุระส่วนตัว
ฉันซ้อมจนอ่วมแล้วไล่ออก
- กลับบ้านได้แล้ว - คุณไม่ได้เป็นเจ้าของฉันนะ เคอร์ลีย์
หุบปากนะ
กลับบ้านซะ
...สูงมากเลย ประมาณหมื่นถึงหมื่นสองพันฟุต
นายชอบลูกหมาตัวไหน เลนนี่
ฉันชอบตัวนั้น ตัวสีขาว
- เลนนี่ - ว่าไง
- ฉันบอกแล้วว่า อย่าเอาลูกหมาเข้ามาในนี้ - จอร์จ ฉันไม่ได้เอาเข้ามานะ
จอร์จ ให้ฉัน เอามาให้ฉัน
เอามาให้ฉัน ฉันไม่ได้จะทำร้ายอะไรเลย
ได้โปรด ฉันจะเอามันกลับไปที่โรงนา
แค่อยากจับมันนิดหน่อยเอง
ก็ได้
อย่าเอามันออกมาอีกนะ
ให้ตายสิ
เขาเหมือนเด็กเล็ก ๆ เลย
พวกนายมีวิสกี้มั้ย
- ฉันแสบไส้หมดแล้ว -ไม่มี ถ้ามี ก็คงดื่มไปแล้ว
และฉันก็ไม่แสบไส้ด้วย
มานี่มา
ให้ตายสี แคนดี้ หมานายเหม็นมาก
ไม่มีฟัน ตัวแข็งเพราะโรคไขข้อ
มันไม่ดีสำหรับนายหรอกนะ กับตัวมันเองก็ไม่ดี
ทำไมไม่ยิงมันทิ้งไปซะ
ฉันทำไม่ได้หรอก
เลี้ยงมันมานาน
ต้อนฝูงแกะมากับมันด้วย
หมาแก่นั่นอยู่ไปก็ทรมานเปล่า ๆ
ไม่หรอก
ฟังนะ
พามันออกไปข้างนอก และยิงมันตรงหลังหัว
ตรงนี้
มันจะไม่รู้เลยว่า เกิดอะไรขึ้น
ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้
ฉันเลี้ยงมันมานานมาก
งั้นฉันจะยิงให้เอง นายจะไม่ได้เป็นคนที่ฆ่ามัน
- ไม่ - แม่หมาของสลิมเพิ่งจะคลอดลูก
สลิมคงยกลูกหมาสักตัวให้นายแน่
แน่นอน นายเอาลูกหมาตัวไหนไปก็ได้
ไม่ ๆ
คาร์ลสันพูดถูก แคนดี้
หมาตัวนั้น มันคงอยากตายแล้ว
สลิม อ่านนี่สิ
ถึง บก. ผมอ่านนิตยสารคุณมาหกปี... และคิดว่ามันเจ๋งที่สุดบนแผงหนังสือ
ผมชอบเรื่องของปีเตอร์ แรนด์
- นายเอามาให้ฉันอ่านทำไม - อ่านต่อไปสิ อ่านชื่อข้างล่าง
- "ขอให้สำเร็จ วิลเลียม แทนเนอร์" - นายเคยเจอบิล แทนเนอร์แล้วใช่มั้ย
ใช่ หัวล้าน ขับรถไถนา
นั่นละเขา
แคนดี้ ถ้านายอยากให้ฉันทำ ฉันจะช่วยให้หมาแก่นี่ พ้นทุกข์ตอนนี้เลย
มันจะไม่เจ็บเลยสักนิด
- รอให้ถึงพรุ่งนี้ก่อน - ฉันไม่เห็นว่าจะต้องรอ จัดการมันให้จบ ๆ ไปเถอะ
เรานอนในนี้กับหมาตัวเหม็นนั่นไม่ได้
ก็ได้
เอามันไป
มาเร็ว ไอ้หนู มา
มันจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
มานี่เร็ว ไอ้หนู
คาร์ลสัน...
- เอาพลั่วไปด้วย - ได้
แคนดี้
นายเอาลูกหมาตัวที่ชอบไปได้เลย
มีใครอยากเล่นรัมมี่บ้างมั้ย
เอาสิ
นายแจกไพ่
(GUNSHOT)
เฮ้ เฮ้
เฮ้ย เฮ้ย
- สลิม - ว่าไง
ฉันทำไม่ทันหมอนั่นแล้ว เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
ก็ได้
- แจ๊ค - ครับ
เข้าไปทำแทนที่ไมค์
- สลิม - แค่แป๊ปเดียว
ไมค์ นายไปทำแทนที่แจ๊ค
- เปโดร ครั้งสุดท้ายที่... - ขึ้นไปสิ
พวกนายอยู่ด้วยกันนานแค่ไหนแล้ว จอร์จ
นานมาก ๆ
เหรอ... ตลกดีนะที่นายสองคนเดินทางด้วยกัน
ตลกตรงไหน
คนเอ๋อ ๆ อย่างเขา กับคนฉลาดอย่างนาย
ฉันไม่ฉลาดขนาดนั้น ไม่งั้นคงไม่ต้อง ขนข้าวเดือนละ 50 เหรียญหรอก
ก็คงงั้น
พวกนายเจอกันได้ไง
ฉันรู้จักป้าคลาร่าของเขา
เธอเก็บเขามาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก เลี้ยงมาจนโต
พอเธอตาย เลนนี่เลยมาทำงานกับฉัน
ฉันเคยแกล้งเขา เพราะเขาโง่จนดูแลตัวเองไม่ได้
เขาทำทุกอย่างที่ฉันบอกหมดเลย
เก็บนั่นไว้ในนี้
วันหนึ่ง... มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งยืนแถว ๆ แม่น้ำซาคลาเม็นโต
ฉันหันไปหาเขาแล้วพูดว่า "กระโดดลงไป เลนนี่"
เขาก็กระโดด
ว่ายน้ำไม่เป็นเลยสักท่า เขาเกือบจมน้ำตาย ก่อนที่เราจะถึงตัว
เขาซาบซึ้งฉันมากที่ช่วยเอาไว้ ลืมไปเลยว่า ฉันบอกให้เขากระโดด
เขาเป็นเพื่อนที่ดีนะ
ไม่ต้องฉลาดก็เป็นเพื่อนที่ดีได้
ใช่
แต่เขามักจะตกที่นั่งลำบากตลอด เพราะเขาเป็นคนที่โง่ชะมัด
เหมือนที่เกิดขึ้นในเมืองวี๊ด
เขาทำอะไรที่วี๊ด
เขาเห็นผู้หญิง
ใส่ชุดแดง
แล้วเขาก็โง่ เขาแค่...
อยากจับทุุกสิ่งที่เขาชอบ ก็เลยยื่นมือไปจับสาวชุดแดงคนนี้
ผู้หญิงเริ่มหวีดร้อง ทำให้เลนนี่สับสน
เขาก็เลยกอดเธอ เอาไว้ไม่ยอมปล่อย
เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เขาคิดออก
แล้วเกิดอะไรขึ้น
เธอวิ่งข้ามทุ่ง ส่งเสียงกรีดร้อง
ฉันกับเลนนี่เลยวิ่ง
สักพักก็มีกลุ่มผู้ชายกับหมาไล่ตามมา
ต้องซ่อนอยู่ในคูน้ำ ดูว่าปลอดภัยแล้วหนีออกมา
เขาไม่ได้ทำร้ายผู้หญิงใช่มั้ย
ไม่เลย แค่ทำให้กลัว
งั้น... เขาก็ไม่ใช่คนเหี้ยมโหดอะไร
ฉันแยกแยะคนชั่วได้ แม้ห่างเป็นไมล์
มิลตัน
ฉันไม่ได้จ่ายเงินให้นายมายืนเล่นนะ
- กลับไปทำงานได้แล้ว - เขาเพิ่งจะเดินมาหาน้ำกิน
กลับไปทำงาน ไปเร่งพวกนั้นหน่อย ทำงานช้าเกินไปแล้ว
เร่งมือหน่อย ไปได้แล้ว
โธ่เว้ย หยุดซะที หนวกหู
เลนนี่
ฉันบอกนายแล้ว ว่าอย่าเอาลูกหมาเข้ามาในนี้
ฉันไม่มีหมาสักหน่อย
- พวกนายเห็นเมียฉันมั้ย - เธอไม่ได้อยู่นี่
- แล้วสลิมไปไหน - ไปโรงนา
คาร์ลสัน นายว่าเขาจะเจอสลิม อยู่กับเมียเขาในโรงนามั้ย
เขาไม่ควรหาเรื่องกับสลิม
เคอร์ลีย์กำลังจะหาเรื่องคน ไปดูดีกว่า มาเถอะ จอร์จ
ไม่ล่ะ ฉันจะอยู่นี่ ขอบใจ
- เมียเคอร์ลีย์ อยู่ในโรงนารึเปล่า - ถ้าเธออยู่ ฉันก็ไม่เห็นเธอเลย
จอร์จ
ขอบทั้งสองด้านมันเหมือนกัน
- ทำไมมันถึงเหมือนกันล่ะ - ฉันไม่รู้ เขาทำมาให้เป็นแบบนั้น
แน่ใจนะว่าเธอไม่ได้เข้าไปโรงนา เหมือนที่เธอเข้ามาในนี้
ไม่ เธอไม่ได้เข้าไปเลย
นายบอกชื่อซ่องดี ๆ ให้ฉันได้ทุกครั้ง
ผู้ชายเข้าไปดื่มจนเมา
ระบายออกมาให้หมดในทีเดียว แล้วก็ไม่มีเรื่องยุ่ง ๆ
- จอร์จ - อะไร
อีกนานเท่าไหร่ เราถึงจะมีที่เล็ก ๆ
และมีชีวิตที่สบายสักที
เราต้องรวบรวมเงินให้ได้ก่อน
ฉันรู้จักที่เล็ก ๆ ราคาถูก แต่พวกเขาไม่ยอมปล่อยขาย
เล่าเรื่องนั้นหน่อยสิ
มันมีเนื้อที่สิบเอเคอร์
มีกังหันลม มีกระท่อมเล็ก ๆ และเล้าไก่
มีกระต่ายรึเปล่า
ฉันสร้างคอกขึ้นมาสองสามคอกได้ และนายก็เลี้ยงมันด้วยต้นอัลฟัลฟ่า
น่ายพูดถูกแล้ว นายพูดถูกสุด ๆ เลย
แล้วบ้านล่ะ
เราจะมีบ้านเล็ก ๆ มีห้องส่วนตัวของพวกเรา
มีเตาเหล็กใหญ่ ในฤดูหนาวเราก็ก่อไฟเอาไว้
แล้วกระต่ายล่ะ จอร์จ ฉันจะเลี้ยงพวกมันยังไง
นายออกไปที่ทุ่งอัลฟัลฟ่า ถือกระสอบไว้ใบนึง
นายเอาใส่ในกระสอบจนเต็ม เอามันมาแล้ว เทลงไปในคอกกระต่าย
มีนกพิราบสองสามตัว บินรอบกังหันลม
เหมือนที่มันทำตอนที่ฉันเป็นเด็ก
นี่จะเป็นที่ของเราจริง ๆ
ไม่มีใครไล่เราได้
ถ้าเราไม่ชอบใคร ก็แค่พูดว่า ออกไปซะ
ถ้าเรามีเพื่อนมา ก็จะมีที่พักพิเศษให้
เราจะพูดว่า "ทำไมไม่ค้างสักคืนล่ะ" และเขาก็จะตกลง
เราจะเลี้ยงหมาหนึ่งตัว และ แมวสองตัว
แต่นายต้องคอยดูไม่ให้แมวกินกระต่าย
แต่... ลองให้มันทำดูสิ
ฉันจะหักคอไอ้แมวบ้านั่น จะเอาไม้ตีมันให้เละเลย
นายรู้จักที่แบบนั้นด้วยเหรอ
สมมุติว่ารู้จักล่ะ ลุงจะทำอะไรเหรอ
พวกเขาต้องการเงินเท่าไหร่ สำหรับที่แบบนั้น
- ซื้อได้ด้วยเงิน 600 เหรียญ - 600.
ตาแก่ที่เป็นเจ้าของถังแตกอยู่
ฉันทำงานด้วยมือข้างเดียวได้ไม่คล่อง
พวกเขาถึงให้ฉันกวาดพื้น และพวกเขาก็ให้ฉัน 250 ดอลล่าร์ เพราะเสียมือไปข้างนึง
และฉันยังมีอีก 50 เหรียญอยู่ในธนาคาร
ก็เป็น... 300 เหรียญ
มีอีก 50 เหรียญที่จะได้ตอนสิ้นเดือน
สมมุติฉันขอไปอยู่ด้วยกับพวกนายล่ะ
ก็จะเป็น 350 ดอลลาร์ ที่ฉันร่วมจ่าย
จะบอกอะไรให้นะ ฉันทำอาหารได้
ฉันเลี้ยงไก่ได้
แล้วก็ขุดดินทำสวนให้
- คิดว่าไง - ตกลง
ฉันต้องขอคิดดูก่อน เรามักจะทำด้วยตัวของเราเอง
เดี๋ยวก่อน ฉันจะบอกอะไรให้
ฉันจะทำพินัยกรรม ยกส่วนของฉันให้ ในกรณีที่ฉันตายไป
ฉันไม่มีญาติเลย
นายพอจะมีเงินบ้างมั้ยล่ะ เราอาจจะซื้อได้เลยนะ
- เราสองคนมีอยู่สิบเหรียญ - เรามีสิบเหรียญ
- สิบเหรียญเหรอ - ใช่
นายเห็นมั้ยว่า เขาทำอะไรกับหมาฉัน
พวกเขาบอกว่า มันไม่มีประโยชน์แล้ว
ฉันหวังว่าจะมีใครยิงฉันทิ้ง ตอนที่ฉันหมดประโยชน์
แต่พวกเขาจะไม่ทำ
เขาจะไล่ฉันออก และฉันก็ไม่มีที่จะไป
ถ้าฉันกับเลนนี่ทำงานหนึ่งเดือน และไม่ใช้เงินเลย
เราจะมีร้อยเหรียญ ลุงก็มีอยู่แล้ว 350
ใช่ นายจะได้ทุกเซนต์เลย
ก็จะเป็น 450 เหรียญ
พระเจ้า ฉันว่าเราซื้อมันได้แล้ว
แล้วลุงกับเลนนี่ก็เข้าไปอยู่ ฉันก็หางานทำเก็บเงินที่เหลือ
ฉันจะเอาลูกหมาตัวนั้นไปด้วย
แน่นอน นายรู้มั้ยว่าฉันจะทำอะไร
ฉันจะเขียนจดหมายหา ตาแก่สองคนนั้นว่าเราจะซื้อ
และแคนดี้จะส่งเงิน ร้อยดอลลาร์ไม่มัดจำไว้ก่อน
แน่นอน ฉันยังมีเงินอีก 30 ดอลลาร์ ตอนที่พวกนายพร้อมจะออกจากงาน
และฉันจะได้เลี้ยงกระต่าย บอกเขาสิว่าห้ามยุ่งนะ
- ฉันก็จะขุดดินทำสวน แม้ฉันจะไม่เก่ง - แน่นอน
- พวกเขามีเตาผิงที่ดีมั้ย - มี พวกเขามีเตาผิงที่ดีมาก ๆ
ฉันว่าลูกหมาต้องชอบที่นั่นแน่ ๆ
เราจะทำมัน ให้ตายสิ เราจะปรับปรุ่งที่เล็ก ๆ เก่า ๆ นั่น แล้วเราจะไปอยู่ที่นั่น
แล้วเมื่อไหร่เราจะเริ่มลงมือทำ
อีกหนึ่งเดือน ทันทีที่ครบหนึ่งเดือน
อย่าบอกใครละ
- มีเราสามคนเท่านั้น - อบ่าบอกใครนะ
จอร์จ ฉันน่าจะยิงหมาตัวนั้นเอง
ไม่น่าปล่อยให้คนอื่นยิงหมาฉัน
- เงียบไปเลย - สลิม ฉันแค่ถามนาย
คุณถามผมบ่อยเกินไปแล้ว และผมก็เบื่อเต็มที
คุณดูแลเมียของคุณไม่ได้เอง
แล้วคุณจะคาดหวังให้ผมทำอะไร
- เลิกยุ่งกับผมได้แล้ว - ก็ไม่ได้ว่าอะไรนายนี่
- ผมบอกให้เลิกได้แล้ว - แค่คิดว่านายอาจเห็นเธอเท่านั้นเอง
- ทำไมไม่บอกเธอให้อยู่บ้าน ที่ ๆ เธอควรจะอยู่ - นายอย่ามายุ่ง
ไอ้เด็กเมื่อวานซืน ไอ้ขี้ขลาด
ฉันไม่สน ถึงนายจะเป็นนักมวย เวลเตอร์เวทที่เก่งสุดในประเทศ
ถ้านายหาเรื่องฉัน ฉันจะเตะกะโหลกนายให้ยุบเลย
นายหัวเราะบ้าอะไร
แก
ไอ้ตัวโต ลุกขึ้น
ไม่มีไอ้ตัวโตที่ไหน หัวเราะใส่ฉันได้ ลุกขึ้น
- ฉันจะทำให้เห็นว่าใครขี้ขลาด ลุกขึ้น - นายอัดมันโดยไม่มีเหตุผลนะ
ลุกขึ้นมา
- ไม่เอาน่า เคอร์ลี่ - ลุกขึ้นมาแล้วสู้สิ
- เขาไม่ได้ทำอะไร อย่ายุ่งกับเขา
หยุดนะ เคอร์ลีย์
- เอามันเลย เลนนี่ สู้กลับสิ - บอกให้เขาหยุดได้แล้ว
จัดการมันเลย เลนนี่
เอามันออกไป ๆๆ
เลนนี่...
สลิม ช่วยหน่อย
- เลนนี่
เลนนี่ เลนนี่
ปล่อยมือเขา ปล่อยสิ
ปล่อยได้แล้ว
ให้ตายสิ
นายบอกให้ฉันทำ ๆ
ฉันรู้ ใจเย็น ๆ ก่อน
ต้องพาเขาไปหาหมอ
คาร์ลสัน ไปเตรียมเกียน เราจะพาเขาเข้าไปรักษาในเมืองโซลิแดด
ฉันไม่ได้อยากทำร้ายเขา ๆ
ฉันรู้ ๆ
ไม่ใช่ความผิดของนาย เลนนี่ ไอ้เด็กนี่มันทำตัวเอง
สลิม, พ่อเคอร์ลีย์จะไล่เราออกมั้ย
ได้ยินฉันมั้ย ๆ
- ได้ยินฉันมั้ย - หา
ฉันจะบอกว่า มือนายติดอยู่ในเครื่องจักร
ถ้านายไม่บอกใคร เราก็จะไม่พูด
แต่ถ้านายพูด และจะไล่เขาออกไปล่ะก็
เราจะเล่าให้ทุกคนฟังว่า จริง ๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น
- เข้าใจมั้ย หา.. - อืม..
จอร์จ นายกับวิทท์ มาช่วยกันหน่อย
ยกเขาขึ้น นั่นล่ะ
แคนดี เปิดประตู
วิทท์ นายเข้าเมืองไปกับคาร์ลสัน
จอร์จ
พระเจ้า นายดูแย่มากเลย
ฉันจะยังได้เลี้ยงกระต่ายมั้ย
แน่นอน นายไม่ได้ทำอะไรผิดนี่
ขอบใจมาก ฉันไม่อยากจะมีเรื่องเลย
ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่านายไม่อยาก
เงียบซะ ฉันจะได้เช็ดแผลให้ โอเคมั้ย
โอเค
ไง หนุ่ม ๆ
ข้างนอกร้อนจัง ไม่เห็นเย็นเหมือนในโรงนาเลย
ฉันบอกว่าข้างนอกร้อนจัง
ทำไมคุณไม่กลับไปที่บ้านล่ะ เราไม่อยากเดือดร้อน
ฉันไม่ได้ทำให้พวกนายเดือดร้อนนะ
คิดว่าฉันจะไม่อยากคุยกับใครบ้างงั้นเหรอ
คุณมีสามี ไปคุยกับเขาสิ
แน่นอน ฉันมีสามี ขึ้โอ่น่าดูเลยใช่มั้ย
แล้วมือเคอร์ลีย์ไปโดนอะไรมา
มือเขาติดอยู่ในเครื่องจักร
ไร้สาระ นายคิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ
นายมีรอยช้ำที่หน้าได้ไง
- ใคร ฉันเหรอ - ใช่ นายนั่นแหละ
มือเขาติดอยู่ในเครื่องจักร
ก็ได้
เลนนี่
ฉันจะเข้าเมืองไปกับพวกนั้น
- ขอฉันอยู่ที่นี่ได้มั้ย - ได้สิ ได้
นายอยู่ที่นี่สักพัก แล้วกลับไปที่บ้านพักนะ
โอเค
เร็วเข้า จอร์จ
อย่าไปก่อเรื่องล่ะ
นายไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องฉัน
ใครก็เข้ามาไม่ได้ นอกจากฉัน.
- ฉันเห็นแสงไฟของนาย. - ฉันมีสิทธิ์ที่จะเปิดไฟ
ฉันไม่เป็นที่ต้องการในห้องพักคนงาน นายก็ไม่เป็นที่ต้องการในห้องฉัน
- ทำไมนายไม่เป็นที่ต้องการ - เพราะฉันเป็นคนดำไง
พวกเขาว่าฉันตัวเหม็น พวกนายทุกคน ก็ตัวเหม็นสำหรับฉัน
ทุกคนเข้าไปในเมือง
- นายต้องการอะไร - ไม่มีอะไร ฉัน...
ฉันเห็นแสงไฟของนาย
เข้ามาและนั่งลงสิ ถ้ายังไม่ออกไป แล้วปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว
ปัดโธ่เอ๊ย
พวกนั้นเข้าเมืองกันหมดเลยเหรอ
หมดเลยยกเว้นตาแก่แคนดี้ เอาแต่นั่งในบ้าน คิดเรื่องกระต่าย
นายพูดถึงกระต่ายอะไร
กระต่ายที่เราจะหามา และฉันจะเลี้ยงมัน
นายมันบ้า นายมันโง่จริง ๆ
ฉันไม่โทษคนที่เดินทางกับนายคนนั้น ที่ไล่นายให้พ้นหูพ้นตา
ไม่ ทุกคำเป็นความจริง ลองไปถามจอร์จดูก็ได้
นายเดินทางมากับจอร์จ ใช่มั้ย
แน่นอน ฉันกับจอร์จไปทุกที่ด้วยกัน
บางครั้งเขาคุยกับนาย แล้วนายก็ไม่เข้าใจ
ที่เขาพูดเลยใช่มั้ย
นายคิดว่านานแค่ไหน
กว่าลูกหมาจะโตพอและหย่านมแม่ได้
ไอ้หนู จะบอกให้นะ
เวลาคนคุยกับนาย อย่าพล่ามอะไรก็ไม่รู้ออกมาสิ
แค่คุยเฉย ๆ และนายก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
มันไม่ต่างเลยว่านาย จะไม่ได้ยินหรือไม่เข้าใจ
นายก็แค่...พูดคุย
... พูดคุย
แค่อยู่กับอีกคนหนึ่ง
แค่นั้นเอง
สมมติว่า...
จอร์จไม่กลับมาอีกแล้ว
นายจะทำยังไง
อะไรนะ
ฉันบอกว่า... สมมติจอร์จเข้าไปในเมืองคืนนี้
แล้วนายก็ไม่ได้ข่าวเขาอีกเลย
จอร์จจะไม่มีวันทำอย่างนั้น
สมมติว่าเขาบาดเจ็บหรือถูกฆ่า และเขากลับมาไม่ได้
จอร์จถูกฆ่าไม่ได้ เพราะจอร์จระมัดระวังตัว
แค่สมมติน่ะ สมมติว่าเขาไม่กลับมา นายจะทำยังไงต่อไป
ฉันไม่รู้ ทำไมนายถึงพูดอย่างนั้น
- มันไม่จริง จอร์จจะไม่ถูกทำร้าย - อยากให้บอกมั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เขาจะพานายไปอยู่โรงพยาบาลบ้า เอาปลอกคอล่ามนายเหมือนหมา
- ใครทำร้ายจอร์จ - ก็แค่สมมติ
ถ้าจอร์จไม่บาดเจ็บ เขาก็จะกลับมา
- แล้วนายสมมติมาทำไม - คือว่า ฉัน...
ห้ามใครพูดไม่ดีถึงจอร์จ
ใจเย็น ตอนนี้จอร์จ ไม่ได้เป็นอะไร
ไม่มีใครพูดไม่ดีถึงจอร์จได้. จอร์จจะกลับมา
ตกลง ๆ นั่งลงซะ
สงบสติหน่อย
คุยต่อนะ
นายคงเข้าใจแล้วนะ
นายมีจอร์จอยู่ สมมติว่านายไม่มีใคร
สมมติว่านายไปบ้านพักและเล่นรัมมี่ไม่ได้ เพราะนายเป็นคนดำ
สมมติว่านายต้องนั่งกับลา และอ่านหนังสือ
หนังสือก็ไม่สนุก
เขาจะบ้า เขาไม่มีใครเลย
จะบอกให้ว่าเขาเหงาเกินไป เขาป่วย
บางทีจอร์จอาจจะกลับมาแล้ว บางทีฉันควรไปดู
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะขู่นาย
จอร์จกลับมาแน่
ฉันแค่พูดเกี่่ยวกับตัวฉันเองน่ะ
เราจะซื้อที่ผืนเล็ก ๆ และพวกกระต่ายและกังหันลม
นายบ้าไปแล้ว
เลนนี่
- นั่นจอร์จนี่ จอร์จกลับมาแล้ว - ใช่
ฉันอยู่ในนี้ จอร์จ
มาทำอะไรในห้องครุกส์ นายไม่ควรอยู่ที่นี่นะ
ฉันบอกเขาแล้ว แต่เขาก็ยังเข้ามา
- ทำไมนายไม่เตะเขาออกมา - คือว่า ฉัน...
ฉันคงไม่ได้ถือสาอะไรมากน่ะ
มานี่เร็ว
ราตรีสวัสด์
จอร์จ ฉันนึกว่านายจะค้างในเมือง
- ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ - นิโกรคนนั้นบอกว่า
นายบาดเจ็บ
เฮ้..
นายเห็นเคอร์ลีย์ในเมืองมั้ย
ไม่เห็น
เขาเข้าเมือง พ่อเขาก็เหมือนกัน
ครับ
ฉันเล่นแผ่นเสียงไม่ได้
ไม่มีแผ่นเสียงเลย. ฉันมีอยู่สี่แผ่น
"ฉันเศร้ามั้ย", "ค่อย ๆ ทีละน้อย", "ติดกระดุมเสื้อโค้ทสิ" และ "เต้นครั้งละสิบเซนต์".
เคอร์ลีย์โมโหฉันหลังอาหารเย็น เลยหักแผ่นเสียงของฉันหมดเลย
ฉันรู้ว่านายได้รอยช้ำที่หน้ามายังไง
และเคอร์ลีย์มือหักได้ยังไง
มือเขาติดอยู่ในเครื่องจักร
ก็ได้
ถ้านายว่าอย่างนั้นนะ
สักวันฉันจะเข้าเมือง และจะไม่มีใครได้เห็นฉันอีก
ทั้งเคอร์ลีย์ ทั้งพ่อเขา รวมทั้งพวกทึ่มแบบพวกนาย
จอร์จ เธอร้องไห้
จอร์จ ทำไมเธอถึงร้องไห้
ฉันไม่รู้
- ฉันเขียนจดหมายเสร็จแล้ว - ดีมากเลย
เราน่าจะส่งเงินมัดจำไปพร้อมจดหมายนะ
รอจนกว่าจะได้คำตอบ จากพวกเขาก่อนดีกว่า
- ฉันหวังว่าพวกเขายังไม่ขายไปนะ - ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นเลย
เดี๋ยว จอร์จ จะบอกให้นะ ฉันจะรู้สึกดีกว่า ถ้าส่งเงินไปตอนนี้
ขอคิดดูก่อนนะ
รู้มั้ย, เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับเลย คิดแต่เรื่องที่เรากำลังจะได้ฟาร์มนั่น
เราจะไปอยู่ที่นั่น ก่อนที่ลุงจะรู้ตัวซะอีก
เริ่มล่ะนะ เร็ว ครุกส์ โยนมันลงไป
แม่นดีนี่
นั่นแหละ
ยังตานายอยู่
ทำไมแกถึงตายได้
แกไม่ได้ตัวเล็กเหมือนหนูสักหน่อย
จอร์จจะไม่ให้ฉันเลี้ยงกระต่าย ถ้าเขารู้ว่าแกตาย
เร็วเข้า จอร์จ
โยนเกือกนั่นให้ลง เข้าแน่ ๆ
อาจมีสักอันที่ใกล้นะ
- ต่อไป สลิม มาเร็ว - หุบปากได้แล้ว สไมล์ลีย์
- ลงแน่ ลงแน่
มาทำอะไรที่นี่จ๊ะ หนุ่มน้อย
จอร์จพูดว่า ฉันไม่มีธุระอะไรกับเธอ
จอร์จสั่งนายให้ทำทุกอย่างเลยเหรอ
ฉันจะไม่คุยหรือทำอะไรก็ตามกับเธอ
พวกผู้ชายกำลังแข่งขันโยนเกือกม้า
ไม่มีใครเดินมาหรอก
ทำไมฉันถึงคุยกับนายไม่ได้ ฉันไม่เคยได้คุยกับใครเลย
ฉันเหงามาก
ฉันไม่ควรจะคุยกับเธอ
นายคุยกับคนอื่นได้ แต่ฉันคุยกับใคร ไม่ได้ยกเว้นเคอร์ลีย์
ไม่งั้นเขาจะโมโห
นายจะรู้สึกยังไง ถ้าไม่ได้คุยกับใครเลย
นายซ่อนอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ
ฉัน...
นั่นมันลูกหมา
ลูกหมาตัวเล็ก ๆ
ทำไมมันตาย
ฉันแค่เล่นกับมัน
อย่ากังวลไปเลย
ก็แค่ลูกหมา นายหาตัวใหม่ก็ได้
มันก็ไม่มีอะไรมาก แต่จอร์จจะ ไม่ให้ฉันเลี้ยงพวกกระต่ายแล้ว.
- ทำไมล่ะ - ก็ เขาพูดว่า...
ถ้าฉันทำอะไรไม่ดี ก็จะอดเลี้ยงกระต่าย
อย่ากังวลที่จะคุยกับฉันเลย.
ฟังเสียงตะโกนข้างนอกนั่นไว้ จะไม่มีใครเลิกจนกว่าเกมส์จะจบ
ฉันไม่ควรจะพูดกับเธอ จอร์จพูดว่า เขาจะลงโทษฉัน เขาบอกมาอย่างนี้
ฉันผิดตรงไหนเหรอ
ฉันไม่มีสิทธิ์จะคุยกับใครเลยเหรอ
จอร์จบอกว่าเธอทำให้คนอื่นวุ่นวาย
บ้าแล้ว
ฉันจะทำอะไรนายได้
จะบอกให้ ฉันไม่ชินกับการอยู่แบบนี้
ฉันควรจะทำอะไรให้ตัวเองได้
ฉันน่าจะทำมันเลย
มีคณะละครมาที่ซาลินาส์ และฉันก็เจอกับนักแสดงคนนึง
เขาพูดว่าฉันเดินทางไปกับคณะได้
แม่ฉันไม่ยอม แต่ชายคนนี้พูดว่าได้
ถ้าฉันไป คงไม่ต้องมาอยู่แบบนี้แน่ ๆ
เราจะซื้อที่เล็ก ๆ และหากระต่ายมา
ครั้งต่อมาฉันเจอผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นดารา
ฉันไปเต้นรำกับเขา.
เขาพูดว่าเขาจะพาฉันไปเล่นหนัง
เขาพูดว่าฉันมีพรสวรรค์
ทันทีที่เขากลับไปถึงฮอลลีวู้ด เขาจะเขียนจดหมายมาบอกฉัน
ฉันไม่เคยได้รับจดหมายนั่นเลย
ฉันมักคิดว่าแม่ขโมยมันไป
เธอบอกว่าเปล่า
ฉันก็เลยแต่งงานกับเคอร์ลีย์
ฉันเจอเขาคืนเดียวกับที่ไปเต้นรำ
- นายฟังอยู่รึเปล่า - แน่นอน
ฉันไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังมาก่อน
บางทีฉันไม่ควรจะเล่าเลย
ฉันไม่ชอบเคอร์ลีย์
เขาไม่ใช่คนดี
ฉันน่าจะได้เล่นหนัง
ใส่เสื้อผ้าสวย ๆ
และชายคนนั้นบอกว่าฉันเกิดมาเพื่อเป็นดารา
บางทีถ้าเธอเอาลูกหมาตัวนี้ไป เธอโยนมันทิ้ง
จอร์จก็จะไม่มีทางรู้ และฉันก็จะเลี้ยง พวกกระต่ายได้ โดยไม่มีปัญหาอะไร
ทำไมนายถึงบ้าเรื่องกระต่ายจัง
ฉันชอบลูบสิ่งที่สวยงามที่นุ่มนิ่ม
ใครบ้างล่ะที่ไม่ชอบ ทุกคนชอบทั้งนั้น
นายชอบลูผ้ากำมะหยี่มั้ย
แน่นอน
ฉันเคยมีด้วยล่ะ คุณผู้หญิงให้ฉันมา แล้วฉันก็ทำมันหายไป
นายมันบ้า
แต่นายก็เป็นคนดี
เหมือนกับทารกตัวโต
บางครั้งตอนที่ฉันทำผมมา ฉันจะนั่งลูบผมเล่นเพราะมันนิ่มมาก
จับนี่ดูสิ
ดีจัง
ชอบมันใช่มั้ย
ฉันก็ชอบมันด้วย มันรู้สึกดี
ดีจัง
อย่าทำมันยุ่งล่ะ
ระวังหน่อย เดี๋ยวจะเสียทรงหมด
อย่าทำผมเสียทรง
พอเถอะ
พอได้แล้ว
- เลิกได้แล้ว ปล่อยนะ - อย่า ๆ
- ปล่อยได้แล้ว - ชู่ว ๆ
อย่านะ
อย่าทำอย่างนั้น
ได้โปรด อย่าตะโกนออกมา
อย่าส่งเสียงดัง
อย่าสิ อย่า
อย่าตะโกน อย่าทำอย่างนั้น
จอร์จจะโมโห ถ้าเธอตะโกน
ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ แต่เธอจะทำให้ฉันเดือดร้อน
เธอทำเรื่องแย่
ฉันทำเรื่องแย่
ฉันทำเรื่องแย่มาก ๆ
เลนนี่ เลนนี่
เลนนี่, ฉันมีอะไรจะให้นายดู
ผมไม่รู้ว่าคุณอยู่ในนี้
คุณไม่ควรจะมานอนอยู่ที่นี่นะ
พระเจ้า
เฮ้
แย่แล้ว
เราจะทำไงดี จอร์จ
- คงต้องบอกพวกผู้ชาย - ไม่ ๆ
เราจะปล่อยให้เขาหนีไป
นายยังไม่รู้จักเจ้าเคอร์ลีย์
มันคงอยากให้เขาโดนรุมประชาทัณฑ์
ฉันจะไม่ยอมให้เขาทำร้ายเลนนี่
ฟังนะ พวกหนุ่ม ๆ อาจคิดว่าฉันมีส่วนรู้เห็น
ฉันจะเข้าไปบ้านพัก ขอเวลาสักนาที
แล้วลุงก็ออกมาบอกพวกนั้นเรื่องนี้
ฉันจะทำเหมือนไม่เคยเห็นเธอเลย ลุงจะทำได้มั้ย
ได้ จอร์จ
สลิม สลิม
เมียเคอร์ลีย์เป็นอะไรไม่รู้
มาเร็วเข้า เร็วเข้า มาเร็ว
มาเร็ว ๆ
- เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น แคนดี้ - ไปดูกัน มาเร็วเข้า
มาเร็ว
ถอยไป
เธอไม่ขยับเลย
ฉันรู้ว่าใครทำ ไอ้เลวนั่นทำ
ฉันจะจัดการมัน
ฉันจะไปเอาปืนยาว และฆ่ามันด้วยตัวฉันเอง
- ฉันจะไปเอาปืนของฉัน - ฉันไปกับนายด้วย
- ทอม ไปเอาม้ากัน - ใส่อานให้ม้า เตรียมพร้อม
ฉันว่าเลนนี่ทำแน่ ๆ
คอเธอหัก
เลนนี่ทำอย่างนั้นได้
- ฉันว่าเราคงต้องจัดการเขา - เราจับเขามา...
แล้วขังเขาไว้ไม่ได้เหรอ
เขาไม่เต็มบาท ไม่ได้ตั้งใจทำอย่างนี้หรอก
ถ้าเรากันตัวเคอร์ลีย์ไว้ ก็อาจจะได้
แต่เคอร์ลีย์คงอยากยิงทิ้ง
และถ้าพวกนั้นจับเจามัดไว้และขังไว้ในกรง...
มันไม่ดีเลยนะ จอร์จ
เร็วเข้า ไปกันได้แล้ว
ไอ้นั่นขโมยปืนฉัน มันไม่อยู่ในที่พัก
ไอ้มืดมีปืนลูกซอง เอาของมันไป
เคอร์ลีย์ บางทีคุณน่าจะอยู่กับเมียนะ
ไม่มีทาง
ฉันจะฆ่าไอ้บ้านั่นเอง
ไปเถอะ ไปกันได้แล้ว
วิทท์ คาร์ลสัน นายสองคนขี่ไปกับฉัน
ใครก็ตามที่เจอมัน ให้จับมันไว้ก่อน เพราะฉันจะยิงมันคนแรก
สลิม นายเอาคนของนายไปทางใต้ ฉันจะเอาคนของฉันไปทางเหนือ
ปล่อยพวกมันออกไป เร็วเข้า
ไปสิ
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
นายจะทำยังไง จอร์จ
- ฉันต้องหาเลนนี่ให้เจอก่อนพวกเขา - นายจะช่วยเขาหนีไปรึเปล่า
ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ว่าจะทำไงดี
เลนนี่
จอร์จ
จอร์จ, ฉันไม่ลืม ๆ ฉันไม่ได้ลืม จอร์จ..
ฉันจำไม่ได้ว่าเราเคยอยู่ตรงไหน แต่ฉันก็ไม่ลืม
- ฉันแค่ไม่เจอ หาไม่เจอ - ไม่เป็นไร ๆ
- ฉันหาไม่เจอ - ไม่เป็นไร
โอเค
ฉันไม่ได้ลืมที่นายบอกฉัน
ไม่เป็นไร
จอร์จ
อะไร
นายจะไม่ทำโทษฉันใช่มั้ย
เหมือนที่นายเคยทำ
ถ้าฉันทำไม่ดี นายจะเอา 50 เหรียญ ของฉันไปเที่ยวซ่อง
ให้ตายสิ เลนนี่
นายจำเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้เลย
แต่กลับจำคำพูดของฉันทุกคำได้
ฉันคิดว่านายโมโหฉัน จอร์จ
ไม่
ฉันไม่โมโห
ฉันไม่เคยโมโหนาย
นายจะไม่ทิ้งฉัน ฉันรู้ว่านายจะไม่ทำ
ไม่หรอก
จอร์จ ฉันทำเรื่องแย่ ๆ มา
ไม่สำคัญแล้วล่ะ
จอร์จ...
จอร์จ ตอนนี้เราจะไปไหนดี
ฉันไม่รู้
ฉันชอบที่นี่
จอร์จ เล่าเรื่องให้ฟังเหมือนที่เคยเล่าสิ
เกี่ยวกับพวกผู้ชายคนอื่นและเรา
จอร์จ เล่าเหมือนที่เคยเล่าสิ
ตกลง
ตกลง...
นายมองไปทางนั้น แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง
นายจะได้เห็นภาพเลย
- ตรงไหน - ตรงนั้น
- โอเค ตรงนั้นนะ - โอเค
ลูกผู้ชายอย่างพวกเรา ไม่มีครอบครัว
และไม่มีใครในโลกนี้ที่จะสนพวกเขา
แต่ไม่ใช่เรา จอร์จ นั่นล่ะ แต่ไม่ใช่เรา
เล่าเกี่ยวกับพวกเราสิ
- ไม่ใช่พวกเรา - เพราะว่า...
- เพราะว่าฉันมีนาย - และฉันก็มีนาย จอร์จ
มีคนสนใจเรา
เล่าต่อสิว่ามันจะเป็นไงต่อ
เราจะซื้อที่ดินผืนเล็ก ๆ
ใช่ เราจะซื้อที่ดินผืนเล็ก ๆ และเราจะ...
- เราจะ... - มี...
เราจะมีวัว, มีหมู และเราก็อาจจะมีไก่
- ตรงที่ราบเราจะทำ สวนอัลฟัลฟ่า... - ต้นอัลฟัลฟ่า...
- สำหรับพวกกระต่าย - และฉันต้องดูแลพวกกระต่าย
Modified from Truevision by Verachai W. Oct 9, 2016